|
Buski Rynek, czyli obecny plac Zwycięstwa, jest ośrodkiem miasta, który od kilku wieków był centrum życiowym
mieszkańców. Kiedy po pożarach w latach 1819-1821, przystąpiono do odbudowy miasta, władze rozpoczęty prace od rozebrania, starego, drewnianego ratusza grożącego
zawaleniem, a z czasem w miejscu ratusza wybudowano studnię miejską. Wokół Rynku zaczęły powstawać nowe domy, przeważnie murowane.
W 1830 r. opracowano plan wyrównania Rynku, wybrukowania chodników i zadrzewienia. Taki plan opracował inż. Karol Mayzer, a prace te
zakończono w 1832 r., co stwierdził ówczesny burmistrz Jan Ruciński. W 1836 r. Komisja Wojewódzka poleciła komisarzowi Obwodu Stopnickiego opracowanie planu upiększenia miasta Buska: Znany
ogrodnik Ignacy Hanusz, ten sam, który zaprojektował park zdrojowy, był także
projektantem parku miejskiego w Rynku.
W kwadratowym parku, wykonano alejki wybiegające z naroży oraz ze środków alejek bocznych, wszystkie alejki przecinały się w środku parku tworząc
deptak, następnie alejki tworzą kwadratowy ciąg spacerowy, równoległy do boków parku. Wokół
miejskiego, jeszcze w pierwszych latach, po II wojnie światowej, w każdą środę do południa, odbywały się jarmarki. Ustawiano tu kramy i
sprzedawano produkty rolne, wyroby rzemieślnicze i inne towary. Od roku 1945, w środku parku miejskiego, stał wybudowany przez żołnierzy Armii Czerwonej pomnik "Wdzięczności". Była także mogiła kilku żołnierzy, którzy polegli 13 stycznia 1945 r. w czasie walk o miasto.
Jesienią 1947 r., ekshumowano poległych i przeniesiono ich na cmentarz Żołnierzy Radzieckich w Stopnicy. Zlikwidowano mogiłę i pozostał tylko pomnik, nazywany początkowo pomnikiem
"Wdzięczności", a następnie "Zwycięstwa".
W roku 1986 wybudowano obok Domu Kultury obelisk
"Braterstwa Broni", aby stary pomnik w centrum rozebrać. 8 maja 1990 r. zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej, przystąpiono do rozbiórki pomnika i 11 maja 1990 r. w centrum parku miejskiego nie było już śladu po pomniku "Zwycięstwa" ("Wdzięczności").
Na pustym placu, wykonano klomb i zasadzono pośrodku świerk, a obok kwiaty (tak zagospodarowano środek parku czasowo). Władze miejskie zastanawiały się jak upiększyć i to w sposób funkcjonalny środek buskiego parku. Burmistrz Stefan Komenda ogłosił w 1995 r. na tamach "Tygodnika Ponidzia" plebiscyt - "jak zagospodarować centrum parku miejskiego". Najwięcej kuponów,
które wpłynęły do redakcji
"TP", zawierały propozycje: "Wybudować w centrum parku fontannę".
I tak się stało. Władze miejskie zleciły opracowanie projektu technicznego i architektonicznego fontanny. Ekipa budowlana z Miejsko-Gminnego Zakładu Komunalnego pod kierunkiem projektanta, przystąpiła do prac. Latem 1996 r. rozpoczęto budowę fontanny w parku miejskim. W sierpniu
była już wykonana żelbetowa balia fontanny, doprowadzono wodę i energię elektrycżną, a na bazie MGZK wykonywano z białego piaskowca obudowę fontanny i bryłę wewnętrzną. 19 września 1996 r. o godz. 13.30 w obecności
burmistrza i członków Zarządu Miasta i Gminy oraz przedstawicieli wykonawcy, uruchomiono mechanizmy fontanny i w górę
strzeliły strumienie wody. Projektantem i wykonawcą obudowy fontanny
oraz wewnętrznej, był kielecki artysta rzeźbiarz prof. Stefan
Dulny.
Uruchomienie fontanny przypadło w Czasie obchodów 80. rocznicy przywrócenia
Busku , praw miejskich. W listopadzie 1996 r. centrum parku wokół fontanny
wybrukowano dwukolorową kostką, według wzoru opracowanego przez inż.
Krzysztofa Tometczaka, a jest to
"słoneczko", czyli herb Ruska. Podobne "słoneczko" rok wcześniej zostało wykonane na placyku przy wejściu do parku zdrojowego. "Ruskie słoneczko" w parku miejskim ma 8
długich promieni wchodzących na parkowe alejki, a drugie 8 promieni krótszych, jest wyprowadzone z dwusiecznych kątów zawartych pomiędzy długimi promieniami "słoneczka".
Od 1996 r. w letnie dni z fontanny miejskiej tryskają strumienie wody, dając ochłodę spacerowiczom oraz dzieciom, które bawią się
w parku miejskim. W roku 1997 obchodzono uroczyście 710 rocznicę nadania
Busku praw miejskich i nowa fontanna w parku, stała się symbolem
upamiętniającym tę rocznicę.
|
