|
Drewniany kościół p.w. św. Leonarda z
1699 roku.
|
Początki
Buska sięgają XII w., kiedy wokół kościoła św. Leonarda
pojawiła się osada pasterska. W 1185r. właściciel Buska i
okolic - rycerz Dersław sprowadził do osady zakonnice
norbertanki. Zapisał im później w testamencie cały swój majątek.
Od 1241r. przez kilkaset lat Busko było własnością klasztoru.
W 1252r. otrzymało od Bolesława Wstydliwego immunitet skarbowy,
w którym król zezwolił klasztorowi m.in. na eksploatację
solanki. Jest to pierwsza wzmianka o wykorzystaniu buskiej wody
mineralnej.
|
W 1287r. Busko otrzymało z rąk księcia Leszka
Czarnego prawa miejskie. Korzystne położenie miasta na skrzyżowaniu
szlaków handlowych sprawiło, że w 1412r. król Władysław
Jagiełło nadał mieszczaństwu przywilej cotygodniowego targu i
dwóch jarmarków rocznie. Odtąd przez cały wiek XV i XVI miasto
przeżywało swój rozkwit. Słynęło wówczas z handlu i
produkcji sukna.
Od połowy XVII wieku wojny i antymieszczańska
polityka szlachty spowodowały zubożenie Buska. Okres ponownego ożywienia
wiąże się z odkryciem w 1776r. źródeł solankowych. Zaczęto
eksploatować sól, lecz wkrótce zaniechano jej wydobycia ze względu
na nieopłacalność produkcji.
W 1808r. magister medycyny Winterfeld z Pińczowa, przeprowadził
pierwsze badania nad wykorzystaniem miejscowych wód do leczenia.
Do Buska zaczęli przyjeżdżać pierwsi kuracjusze zwani wówczas
"gośćmi kąpielowymi". W 1819r. dobra norbertanek
przejął rząd. Po pożarze miasta w 1820r., Busko wziął w
dzierżawę gen. Feliks Rzewuski. Znając lecznicze działanie
buskiej wody mineralnej wybudował, dzięki pomocy warszawskiej spółki,
łazienki według projektu znanego architekta włoskiego Henryka
Marconiego. W 1828r. na leczeniu przebywało już 202 gości.
W 1836r. nastąpiło uroczyste otwarcie
uzdrowiska, które potem wzięła w dzierżawę spółka
warszawskich przemysłowców. W 1869r. Busko zostało pozbawione
przez carat praw miejskich, ale uzdrowisko nadal funkcjonowało. W
1880r. jego dzierżawę przejął lekarz Andrzej Dobrzański.
Przez 15 lat jego działalności uzdrowisko znacznie się rozwinęło.
Stało się wówczas jednym z najpopularniejszych uzdrowisk nie
tylko na ziemiach polskich.
W czasie I wojny światowej Busko znalazło się
pod okupacją austriacką. W 1915r.. zostało siedzibą powiatu
stopnickiego. Rok później osada odzyskała prawa miejskie. Po
wojnie, już w 1919r. zaczęli przyjeżdżać pierwsi kuracjusze.
W okresie międzywojennym nastąpiła intensywna rozbudowa
uzdrowiska. z inicjatywy dr. Szymona Starkiewicza i dzięki pomocy
społeczeństwa powstało sanatorium dziecięce "Górka".
W czasie II wojny światowej miasto było
miejscem licznych akcji bojowych partyzantów: m.in. oddziały
Armii Krajowej dokonały na rynku w Busku zamachu na miejscowego
szefa gestapo. Po wojnie, będąc ośrodkiem rolniczego regionu,
miasto pełniło funkcję administracyjną i usługowo-handlową
dla okolicznych wsi. Jednak podstawowym czynnikiem rozwoju miasta
jest uzdrowisko.
Dzisiejsze Busko, to prężnie rozwijający się
ośrodek sanatoryjno-wypoczynkowy, centrum administracyjne,
stolica powiatu buskiego. Natomiast okoliczne wsie stanowią
region rolniczy, gdzie przeważają uprawy warzyw oraz
sadownictwo, a najmodniejszą sferą działania gospodarstw
wiejskich jest ostatnio agroturystyka.
|
